kabusmuş meğer uyandım
korktum utandım ve titriyordum
karanlığımı aydınlattı hayalin

sen geldin bebeğim yanı başıma
mühürledin dudaklarımı dudakların la
ömür boyu sakla dudaklarımı dudaklarında

Nurullah Can

Çığ düşmüş kapalı yollarında
Bayram sabahı
Doğum sancıları çeken bir annenin
Feryadı!
Ve buz tutan hayata
İlk adım gibi
Acı tadında
/Sevdamız…/

Kırmızının krizanteme sevdası
Ve ante’ye kazılan mezar
/Umutlarımız…/
Bahara bilenecek
Kar altında
Bekleyecek yağmuru
Buz tutan elleri
Yükseltmeden sema ya
Rahmet dilemeyi de öğrenecek…

Beyaza bürünmüş mavi gibi
Kırmızı’ya hasret
/Sabrımız…/
Belki de yüreklerde rengini yitirecek
Gün yüzüne hasret
İnatla baharı olacak yüreklerin
Sonsuz olmasa da sonu
Uçmasa da sema’da sokak çocukları
Şahin görünecek bakınca
Karga yavrusu…

Ali Koç

Kimse kaybetmez gözlerinde kendini
Kimse bu kadar fedakar olamaz benim gibi
Ve ben bir daha kimseye hissedemem bu hisleri
İnanmadın ama;
Ben seni bir başka sevdim….

Susuz kalsa da yeşerttim sevgimi
Gitmesin yanımda olsun dedim yeter ki
Sende tükettikce tükettin beni
Sen Sevmedin ama;
Ben seni bir başka sevdim…..

Pınar Yılmaz

anlam yitti
yüzlerimiz yok artık
gözlerde hep aynı boş muamma
soytarılığın da bir şerefi vardı
okumaya vakit yok yangınlarla örtülü
sabah yürüyüşlerinin uykusuzluk öykülerini

şafak vakti yağmurları geçirmez bir camdır
şaka yapar gibi geçen kışsızlık kışında
sakinleşmeye çalışan semtleşmelerimde
semt aşklarınızda sizinle benim
şımarık bir su geçirmezlik vardır şafak vakitlerimizde
hani sabah beşlerde falan öpüşürdük otobüs garlarında
öksüz bakışlı muavinler uyarırdı rahatlığımızı

düşlerimle silkindiğim vakit o piyano faslında
az daha unutuyordum ya o kemane taksimlerin
geceye şirk koşması kendini
ya o şiir yazmadan geçiremediğimiz akşamların
kuma çıkması çoğullaşan yatak odası saatlerine

kendime kastım biliyor musun
köprüaltım
yüreğimdeki şu cendere
hücremde tutamadığım gözyaşım
ayrılık vaktimiz çağıldar göz pınarlarımızın
mazlum mahzun ve ezilmiş ülkesinde
sana çıkacaksa yollarım ah benim
öncül aşkım saf vatanseverliğim
birlikteliklerimiz nasılsa hep böylesine işte
ergenekon’da gözaltı göz hapsi gözdağı
ölüm alıştırması

polis raporlarında içki şişelerimiz
şiir taslaklarımız kağıtlarında kahve lekeleri
sabah uykusuzluğu dedim ya bu huzursuzluğumuz
uygunsuzluğumuz

iddianamemiz kuşların dilinde
gayrı bize hayrı yok hiçbir savcının
bizi kendimize hapsedebilecek

bir başka iddianame bu
ne başsavcı
ne operasyon timlerinin sabah saygısızlığı
ne de gazete manşetlerinde yargısız infazda lafın gelişi apoletlerimiz
tiraj kaygısı gütmeden yazılacak aşkımız
dev iri puntolarla:
“aşkın yalnızlığını bu sabah gözaltına aldılar
yapılan aramalarda polis yüklü miktarda şiir ele geçirdi”

kağan işçen

Bayrağında yıldız hilal içinde
Bembeyaz renkleri bir al içinde
Dalgalandıkça hoş bir hal içinde
Yükselen şöhrettir bu güzel ülke

Bunca cefa,elem bunca kan niçin
Bağımsız bir vatan bir toprak için
Yanmış canevleri hep için için
Çileli millettir bu güzel ülke

Şerife bacıyla,mehmetçik ile
Herkes vatan için vermiş el ele
Deryaları aşmış çekilen çile
Düşmana külfettir bu güzel ülke

Kuru ekmeğine soğan bulduysa
Aşını ıslatan bir yudum suysa
Bunca yokluk ile millet olduysa
Asil bir devlettir bu güzel ülke

Al kanlar içinde askeri şehit
Buna melekler de her daim şahit
Onlar ki vatanı için mücahit
Ödenmez diyettir bu güzel ülke

Nicesinin her gün gözleri nemli
Baba şehit ise anne matemli
Hepsine sorsak der! vatan önemli
Bulunmaz nimettir bu güzel ülke

22:51 - 20.02.2005

Engin Namlı

Sanki Yokluğunda bütün fakir analar beni doğurdu
İntihar sektöründe kadrolu, ölümü düşünen işsiz babaların
Yüreğinde bastırdığı feryatlarını biriktirdim sana
“Biz” demeyi unutmuş bir toplumun bencilliğini andırsa da bakışların,
Gelmeyeceğini bile bile
“Ben” demekten utanan bir masumun ezikliğiyle bekledim yinede seni…

“Kim bilir kimlere hayran, hayranı olduklarımız! ”

Olsun
Alışırım elbet yokluğuna.
Alt tarafı
Sana benziyordu bütün çiçekler
Aşk tarafı
Bana benziyordu paslanmış ömürler

Kör baksam aşk görür
Aşka baksam kör olurum…
Yüreğimde kara bulutlar
Ben susarım kâinat ağlar

Hırsızdık ikimizde
Sen yüreğimi,
Ben ise
Gözlerimde yeni doğmuş bir bebeğin hayattan korkusu
Ve Koynumda terk edilmiş yalnızlığımın en kuytusuyla
Kimseler anlamasın diye çaresizliğimi,
Islık çaldım.

Şunu bil ki
Bir daha adına şiirler yazılmayacak
Yazılsa bile okunmayacak
Ve hiçbiri
Sana bu şiir kadar dokunmayacak!

Ben kime büyüsem sevdiğim, çocukluğum ihtiyarladı.
Ben kime gülsem sevdiğim, yüreğim kan ağladı…

Bütün yakınlara biraz daha uzak
Ve tuzaklara yakın masumiyetim.
İşte gidiyorum,
Senin sevgindir meleklere vasiyetim…

Korkmaz Bıçkın

(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir

bense erbab bayirinda
pancar tarlasinda karsilastim.
hasbelkader
zayiftim.
ufaktim
korkaktim
geçer gibi yapti önce
sonra selam verdi usulca
cesim adamlara verir gibi
beni büyük adam sanir gibi
birden siliniverdi babamin dedikleri
kim ne derse desin
adam gibi adamdi seyfi abi

doygu tasidim uzunca zaman
kitaplarini okudum.
annem kalya yapti.
o kitap
yumurta çaldim yiriklerin kümesten
o kitap
velakin kitap gibi adamdi seyfi abi
simdi kitaplari kaldi bana
birde
jandarma duvarindan
söktügüm resmi.

Tahir Tacettin Okutan

Her dili de değirmeninden geçirip öz dil yapan bir lisan var mı başka
Dilleri de dil yapan, Türkçe kökenli kelimelerdir bence Dünya’da
Ha.. Televizyon sinema otobüs kravat ta … öğütülmüş Türkçe’dir artık lisanımızda
Sıkıntı çekmez kelimeleri anlatmada harmanlamada bizim dilimiz ;
Lebi derya
Dünyanın bütün sıkıntısı gerginliği de dillerinin kısıtlı anlatımındadır aslında
Bu da haliyle ruhlarına yansımakta..teferruatta olanlarda vardır ama
Ekseri milletlerin çok çalışmalarına sebep olanda budur baksanıza icatlarına
Fakat icatlarıyla davranışları da; çoğu yerde tezat oluşturmakta
Yukarda Anlatılanlar ışığında
Aklın havsalanın almayacağı meymenetsizliklerde var onlarda
Hem de had safhada
Elbette teferruatta olan istisnalar da var..
Mesela ülkenin birinde; altından klozete oturuyorlarmış, ayak yolunda

Dünya İnsanları gerçekleri görüp Türkçe konuşsa rahatlasa
Türkçe ile psikolojik terapi tedavisi olsa
Savaş kelimesi dillerden atılıp İnsanlar kardeşçe barış içinde yaşasa
Selam olsun Türkiye’den Tüm Dünya’ya
Tüm Dünya insanlarına

Örnek olalım artık bizlerde; Dünyada her şeyi bilip de ;
Aslını bilmeyen; Başka başka millet olmuş, haramzade icatçılara
Hala Türkçe konuşan Türk olarak; Dünya’da Yapacaklarımızla ,
İşte deve işte hendek diyelim diyebilelim onlara
Biz de yapalım; Biz de adını koyalım..
Türk’üz yapamayacağımız hiçbir şey yok yeter ki,
Atatürk gibi bir liderimiz olsun; Bak neler oluyor ondan sonra…

Şair Ahmet Tekin

şakalaşmayı bırakmalıydık
hiçbir şey eskisi gibi olmamalıydı müstehzi
ardınsıra yürüyebilir solan çiçek ölüleri boş ver
sahibimiz yok bizim gülüm olmayacak
rollerimiz değişecek kan deryasıyız ya bir de mutlulukla
farkımız bu bizim
bu bizim balkanlaşmamız
ayrışarak ölürsek sahibimiz olamaz olmayacak
bu bizim balkanlaşmamız
en farklı mutsuzluğumuzda birleştik
en kötü birleşmek iyidir en iyi ayrılıktan
yarış sona erecek mi ne kadar kaldı yılımız
yaşlandık mı kapalı mı en aykırı ayrılığın kavuşmasına kapımız
bu bizim balkanlaşmamız
ihtiyar saadetlerimiz de olabilir olacak göreceksin
sosyalist kes saçlarını saçların benim olsun şarkısı bile var
paylaşmalarımızın griye yakın pembeye çalan kırmızısı mavi ve beyaz
ayaklarımız üşüse gün ışığının havaya karışmasıdır soluğumuz
sokulganız en azından öyle olmalıyız sımsıkı bir tumturaklılıkla
dedim ya aşkımın tasarlanışı kar yağışlı bir şehrin en güzel köprüsünde
bu bizim balkanlaşmamız
farklılığımız olabilir olmalı
bu şahsi bir mutsuzlukla ölmek de olabilir
öldürmek de ortak mutsuzluğun paylaşılamamasını
şehirlere göç ederiz olsun ne yapalımlarla yaşamamak için
en sevdiğin elbiselerle yaşaman için
sıtması tutmaması için üşüme korkunun
kahvaltı güzelliğini hep benim taşımam için

çığlıklarımla saldıracağım çığlığına ama yalnız bu
bu bizim balkanlaşmamız başkası olamaz olmamalı
en kötü birleşmek iyidir en iyi ayrılıktan
mutsuzluğumuzda birleştik en farklı
en kötü farklılık iyidir en iyi benzeşmekten
farklılaşacağız gülüm bulutlar gibi
hiç birbirimize benzemeyeceğiz
bu bizim balkanlaşmamız

ayrışmamız buharlaşıp uçmuş ayakkabısız
çıplak ayaklı sevişir her ayrılık ayrılıksa
delikanlı ayrımsadım sevişirken cılızlaşacağını
kollarımda kaybolamak için gösterdiğin çabayı
bu bizim birleşmemiz ter kokularıyla
dedim ya bu bizim balkanlaşmamız
güya iyi niyetli yaylı enstrümanlar gibi
sesini bana karşı kullanışın gibi
sarartısını saklayarak sokulganlığının tüm vücudunun
ölümle yaşamın an be an kırıştırması gibi
güneşli sabahlara metresliğimiz gibi
dedim ya bu bizim balkanlaşmamız
bizim aşkımız sulayan
döl yatağını
renksizleşen ayrıksı birleşmelerin
bu bizim balkanlaşmamız
balkanlaşmamız bu bizim
su rengi sevişmek gibi
akmak gibi şırıltısız
içten
dokunaklı
ağır ağır silikleşmek
ve yaşamak sadece saf bir aşkı
dedim ya bu bizim balkanlaşmamız
bizim davamız bu çiçeklenişli serileşerek serüvenleşen
bir döl yatağı macerası

Kağan İşçen