Kırk Yaş
Cuma, 11 Nisan 2008Bahar ki, neyse sümbüle, nergize,
Çocukken büyümek öyleydi bize.
Dem o demdi serpildik çiçek açtık.
Bir gün geldi ki kendimizden kaçtık.
Hep büyüdük, büyüdük te ne oldu?
İksir bozuldu, saçlara ak doldu.
Döndü siyaha,toz pembeyken hayat,
Şimdi sonbahar, kışadır seyahat.
Değişti körpe duygular kırkında.
Zevale giderken herkes farkında.
Çocukluk artık hayal-meyal oldu.
Bahardan kalan son güller de soldu.
(more…)
