SÜLEYMANİYE’DE BİR PADİŞAH
Cuma, 11 Nisan 2008 Şam’dayım Vahdettin’in mezarı başında,
Son padişah yazıyordu mermer taşında.
Talihsizin kabrinde hep düşündüm durdum,
Yaş akar diye gözlerime kepenk vurdum.
Sonra Osmanlı’nın hatırası canlandı,
Tarihi şanlıydı kalbim heyecanlandı.
Koşmuştu ataları fetihten fetihe,
İstanbul böyle yar olmuştu genç Fatih’e.
Sonra Kosova,Mohaç,Zigetvar,Kanije,
Daha ne Viyana’lar bekliyordu nice.
Papazının cübbesine sarığı tercih,
Başka şeye değil adalete müteveccih.
Tahakküm etmediler inancı,kelamı,
Vurdular beldelere mührü İslam’ı.
Böylece yüzyıllarca hükümran oldular,
Zulme hasım,mazluma uzanan koldular.
Koca Akdeniz,sanki göl olurdu bize,
(more…)
